رابطه خنده دار من با علایقم
ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱٤  کلمات کلیدی:

هنر(تئاتر ، نقاشی ، معماری و...) وموسیقی را بصورت غیرحرفه ای والبته باید بگم غیر ژنتیکی وتنها از روی علاقه از همان بچگی دنبال میکردم.وتا الان که بیش از ربع قرن از عمرگذشته با علاقه وشور  بیشتر با ان همدم هستم  . خنده داراست اگر بگم با این همه شور وشوقی که به موسیقی داشتم به دلایلی که می شود آنرا دلایل گول زننده یا شاید احمقانه خواند(ازجمله چون ممکن است درس خواندنم را تحت تاثیر قرار بدهدو مسیرزندگیم به راهی که همیشه آنرا آرزو داشتم به انحراف بکشاند )،هیچکدام از سازهای ایران را یاد نگرفتم وپی گیر هیچ هنری هم نشدم در نتیجه عطشم به جادوگران زندگیم ؛هنروموسیقی؛ وبزرگانش را فقط با  کتابها ، مجلات ومقالات سیراب کردم  ... براستی چه دردی سوزناکتر از درد نادانی .

دراین روزها با الهام از بزرگانی که در عرصه وبلاگ نویس موفق وتاثیر گذار بوده اند تصمیم به طراحی وبلاگی کردم که علایق ، سلایق ، عقاید ودغدغه هایم را که گاهاً ضد ونقیض اما قابل جمع هستند در محدوده چارچوب های موجود بیان کنم وبا صحبت کردن از هنر وموسیقی وبزرگانش عقده ام را که فکر کنم جنسش الان از سنگ خارا شده آب کنم .اما مشکلی که هست اینه که معرفی همه بزرگان هنر وموسیقی ایران بصورت آکادمیک وحرفه ای بدلیل آنکه هدفم پرداختن به موضوعات  بسیار گسترده از طیف موارد یادشده است حقیقتا هم از لحاظ علمی وهم از لحاظ ارزشی ازتوان من خارج است ومهمتراز آن جسارت این کار را به خودم نمیدهم از طرف دیگر چون بزرگان این عرصه در ایران بسیارند شناساندن همه آنها بدلایلی که گفتم  را ستم به این بزرگان میدانم .ازاینرو تصمیم گرفتم  در این وبلاگ  معرفی وشناساندن تدریجی بزرگان هنر وموسیقی کردستان که در ارتقاء وغنای این عرصه خدمات شایانی به ایران عزیز کرده اند مدنظر قرار بدهم .